Column: Woning verkopen Amsterdam, niet alle huizen worden snel verkocht

De huizenprijzen bleven maar stijgen, vooral de pandjes in Amsterdam bleken goud waard. De Dagobert Duck in mij kwam naar boven en ik besloot dat dit het moment was om ook mijn appartement in de verkoop te zetten. Samenwonen wilden we toch al en verhuren leek me alleen maar ingewikkeld. Ik zou gek zijn als ik mijn studio van 24m2 niet op de markt zou gooien. Begin 2017 (februari om precies te zijn), zocht en vond ik een makelaar en begin maart stond mijn studio in de Jordaan op Funda.

Ondertussen vlogen de krantenartikelen met de meest absurde verkoopprijzen me om de oren. Huisbezitters verkochten hun huis binnen een paar dagen, soms zelfs binnen een paar uur. Er was iemand die binnen zes dagen een ton winst maakte. Oké zó veel winst leek ook mij iets te gortig, maar toch gokte (en hoopte) ik op een winst van 50.000. Je wordt toch een beetje gek gemaakt door al deze mooie verhalen. Ik kocht mijn studio in 2013 voor 130.000 euro en een paar deuren verderop werden ze verkocht voor 180.000. Tel maar uit je winst.

Van 55.000 winst, naar helemaal niks

Samen met de makelaar hielden we 165.000 euro als vraagprijs aan. De funderingscode is 3, alle VVE-notulen werden naar geïnteresseerden gestuurd en alle potentiële kopers werden op de hoogte gesteld van het onderhoud. Nu moet er aan het pand wel wat gebeuren, maar doordat de studio de kleinste in het pand is betaal je aan de hand van de verdeelsleutel ook het minst. In de week na de plaatsing op Funda kwamen er veel mensen kijken tijdens de bezichtigingsronden. Er kwam een eerste bod van 168.500, dit was tevens het enige bod. How can this? Als huisverkoper in Amsterdam heb je toch de keuze uit talloze biedingen? Niet dus. Ik ging akkoord met het bod, maar de koper bedacht zich al snel daarna.

We begonnen opnieuw en opnieuw en opnieuw. In totaal heeft mijn studio drie keer op Funda gestaan, zijn er talloze bezichtigingen geweest en kwamen er genoeg biedingen. Een was zelfs zo mooi dat ik de champagne al bijna open trok. 185.000 euro! Te mooi om waar te zijn en dat was het ook. De koopster kon het bedrag niet lenen. Nou ja, dan doen we er toch 10.000 af? Alsof het niets is. Voor 175.000 euro zaten we bij de notaris, tekenden het voorlopig koopcontract en waren we allebei blij. Tot ik een dag later de ontbinding van het koopcontract in mijn mail aantrof.

This used to be a fun house

Vier jaar lang woonde ik in mijn toffe appartementje aan de Marnixstraat. Het Westerpark op loopafstand, op de rand van het centrum en de Jordaan en – misschien wel het allerbelangrijkste – zo ongeveer naast Café Nol. Toch dook het nummer van P!nk steeds vaker in mijn gedachte op: “This used to be a funhouse, but now it’s full of evil clowns.  It’s time to start the countdown. I’m gonna burn it down.” Ha, dat zou ik natuurlijk niet doen. Dan zou alles helemaal in rook opgaan. Toch voelt het door alle heen en weer swingende emoties (van heel blij tot verdrietig) alsof je in een achtbaan zit. Er blijven wonen? Tóch verhuren? Zelf de bezichtigingen doen?

Vraagprijs

Er kwam een nieuwe koper, voor 165.000 euro dit keer. Niet helemaal wat ik in gedachte had, maar ik had door dat ik hier blij mee moest zijn. Drie keer is scheepsrecht zei iedereen. Ook ik dacht dat het nu toch echt wel goed zou komen. Wederom naar de notaris voor het voorlopig koopcontract. Dit keer werd er uitstel van financiering aangevraagd wegens drukte bij de bank. Prima, de leveringsdatum zou hetzelfde blijven dus no problemo. Direct na mijn vakantie verhuisde ik al mijn spullen naar Utrecht, zodat het op vrijdag 28 juli helemaal leeg zou zijn. De champagne stond koud, de taart stond klaar en het afscheid van mijn studio (ik had er toch vier jaar gewoond) was genomen.

Geen koper te bekennen

Helaas bleek mijn makelaar een gaatje in zijn geheugen te hebben, want hij vergat mij in te lichten dat de kopers uitstel voor levering hadden aangevraagd. Ik transformeerde van Dagobert Duck naar Bridget Jones, helemaal alleen een (klein, maar mét uitzicht op de grachten) leeg huis klaar om Amsterdam achter mij te laten. Later die dag bleek dat de koop helemaal niet meer doorging, de kopers kregen de financiering niet rond.

Eenmaal andermaal…

Een leeg huis waar je zelf niet meer in kunt slapen én dat je niet meer kunt Airbnb’en. Ben je mooi klaar mee. Even heb ik nog overwogen om er een tent in te zetten en alsnog op Airbnb te plaatsen. De makelaar kreeg nog één week de tijd om een nieuwe koper te vinden en dat is hem wonder boven wonder gelukt. Vandaag – bijna een half jaar later – is mijn huis écht verkocht aan twee hele leuke mensen! Voor de vraagprijs, voor hun leuk én voor mij. En nu? Champagne knallen en op naar Utrecht!

Delen:Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
Kim

Hoi! Ik ben Citystyleguide.nl begonnen omdat ik de leukste adressen om te eten, drinken, winkelen en slapen voor jouw stedentrip met je wil delen. Dan hoef je zelf geen uren te zoeken: win-win! Ook geef ik handige reistips, schrijf ik columns én vertelt iedere woensdag een inspirerend persoon over zijn of haar favoriete hotspots. Enjoy!

1 reactie

Leave a Reply

Over City Style Guide

Geen geijkte adressen en toeristische trekpleisters op CityStyleGuide, maar verborgen boetiekjes en lokale restaurants. Ook hotspots, handige reistips, travel essentials en inspirerende interviews met frequent flyers ontbreken niet. Op CityStyleGuide zie je in één oogopslag over welk land een artikel gaat, zoek je eenvoudig naar de hidden gems voor jouw stedentrip en lees je iedere woensdag over de acht favoriete hotspots van een inspirerend persoon. Van Amsterdam tot Tokio.

Latest Posts
Nieuwsbrief